Rzeczy (nie)znane o drewnie: budowa pnia drzewa

Opublikowano na by JarekO Opublikowano w artykuły | 1 Komentarz

W dzisiejszym artykule postaram się w dość prosty i przystępny sposób opisać budowę pnia drzewa.

Drewno obejmuje przestrzeń między rdzeniem a miazgą, stanowiąc największą część objętości pnia.

Rdzeń

jest fizjologicznym środkiem pnia. Zbudowany jest z tkanki miękiszowej złożonej z komórek wypełnionych powietrzem lub treścią plazmatyczną co oznacza, iż jego struktura jest słaba. Komórki rdzenia szybko ulegają rozkładowi. Obecność rdzenia wpływa ujemnie na wytrzymałość i trwałość drewna. W wysokowartościowych sortymentach drewna obecność rdzenia jest niedopuszczalna (wyjątek mogą stanowić elementy wycięte z pełnego pnia o dużych przekrojach, w których rdzeń zajmuje położenie centralne).

Twardziel

(drewno twarde) jest to wewnętrzna strefa drewna otaczającego rdzeń, zazwyczaj ciemniejsza, która nie zawiera komórek żywych i nie bierze udziału w przewodzeniu wody. Spełnia jedynie funkcje mechaniczne.

Biel

(drewno miękkie) stanowi żywą tkankę drewna o jasnej barwie, obwodowo otaczającą twardziel. Biel jest tkanką o dużej wilgotności, spełniającą funkcję przewodzenia wody, soli mineralnych i substancji wzrostowych w górę, od korzeni do koron, oraz jest miejscem gromadzenia substancji zapasowych (np. cukrów i skrobi) niezbędnych do życia drzewa w okresie spoczynkowym.

Miazga

(kambium) znajduje się w pniu drzewa między łykiem i drewnem. Pokrywa ona równomiernie całą powierzchnię drewna w pniu, w korzeniach i w gałęziach z wyjątkiem ich najmłodszych części. Miazga jest tkanką twórczą, która przez podział komórek wytwarza nowe słoje bielu do wewnątrz oraz nowe warstwy łyka na zewnątrz pnia. Aktywność miazgi przypada na okres wegetacyjny drzewa. W tym okresie komórki miazgi są silnie uwodnione, przez co kora jest słabo związana z drewnem i można ją łatwo odrywać dużymi płatami. Z chwilą gdy miazga przestaje być czynna, drzewo obumiera.

Łyko

przewodzi wyprodukowane w liściach węglowodany i białka. Łyko niektórych drzew, np. lipy, wiązu i wierzby, przedstawia wartość użytkową. Z 1 m3 drewna lipy można uzyskać ok. 30 kg łyka. Takie łyko nosi nazwę łubu i jest stosowane do produkcji plecionek, mat i powrozów. Palmowe włókna łykowe występują pod nazwą rafia i są wykorzystywane do celów przemysłowych.

Kora

zbudowana z obumarłych, skorkowaciałych komórek chroni miazgę i drewno przed wahaniami temperatury, nasłonecznieniem, utratą wody oraz penetracją grzybów i owadów.

 

Marka „ice bear”

Opublikowano na by JarekO Opublikowano w z sieci | 1 Komentarz

Kamienie wodne prosto z Japonii.

No to jestem w ciężkim szoku ile czasu zajęło mi „namierzenie” producenta marki ICE BEAR. Nie do końca rozumiem dla czego się tak ukrywają w sieci 🙂 bo ich kamienie są uważane za jedne z najlepszych.

Tak czy inaczej, Wy już szukać nie musicie:

[LINK]

044. Blat do klejenia i montażu

Opublikowano na by JarekO Opublikowano w Realizacja | 24 komentarze

Ufff, skończone 🙂

No i teraz myślę, że wszystko jasne. Dla czego realizacja szafki się odciągnęła – potrzebny był blat wzorcowy do klejenia 😉 Jak widzicie, w pracy wzięła udział cała rodzinka 🙂 (nawet koty pomagały… znaczy, nie przeszkadzały).

Zapraszam na film!

 

Jeśli macie jakieś wątpliwości czy pytania, śmiało piszcie. Możliwe, że zrobię jeszcze jeden blat o połowę mniejszy i bardziej poręczny, bo jednak ten swoje waży…

Program do projektowania wzorów klejonki

Opublikowano na by JarekO Opublikowano w z sieci | Napisz komentarz  

Czy macie już własnoręcznie wykonane kuchenne deski do krojenia? Jeśli nie, to warto wydać parę złotych na ten właśnie program. Zaoszczędzi on nam ogrom czasu i problemów związanych z wykonaniem nawet bardzo skomplikowanych wzorów.

[LINK]

 

043. Uniwersalny rysak do osi środkowej

Opublikowano na by JarekO Opublikowano w video | 18 komentarzy

Niezła nazwa, prawda? 🙂

W sumie przed chwilą ją wymyśliłem, ale jak znacie inna nazwę to podajcie proszę 🙂 Choć w sumie… jak zwał, tak zwał, spisuje się to na 5! Jedyne usprawnienie jakie bym zrobił, to grubszą listewkę np. 30×30 mm, będzie wtedy lepsze trzymanie ołówka.

Zapraszam na film o tym… „rysaku” 😉

 

A tutaj jeszcze kilka fotek z bliska…

Kompendium wiedzy o drewnie: klon (txt)

Opublikowano na by JarekO Opublikowano w artykuły, kompendium | 4 komentarze

Istnieje bardzo dużo odmian klonu,

co sprawia, iż określenie miejsca jego pochodzenia jest bardzo trudne. Mamy odmiany rosnące w Ameryce (Kanadzie), Europie, Azji.


W naszym kraju w drzewostanach rosną trzy gatunki rodzimych klonów: jawor, klon zwyczajny (zwany też pospolitym) i polny (paklon). Klon polny z racji bardzo rzadkiego występowania w lasach i małych wymiarów nie ma znaczenia handlowego.

Najbardziej wartościowe jest drewno jaworowe – jasne, białe do jasno-żółtego z pięknym atłasowym połyskiem.  Należy ono do gatunków średnio ciężkich,  i średnio twardych (choć jest właściwie w II klasie twardości Brinella ^ 29 MPa, więc jest w grupie miękkich, ale blisko górnej granicy; klon kanadyjski jest już w IV klasie, czyli jest odmianą bardzo twardą), trudno łupliwych, o równomiernej strukturze. Kurczliwość średnia. Skłonne do paczenia się i do pęknięć, zwłaszcza przy sztucznym suszeniu. Drewno wysuszone jest wrażliwe na zmiany wilgotności i temperatury otaczającego powietrza („pracuje”). Łatwe w obróbce skrawaniem: przy struganiu, frezowaniu, skrawaniu płaskim i obrotowym (łuszczeniu) daje bardzo gładką powierzchnię. Przy piłowaniu i frezowaniu łatwo ulega przypaleniu. Bardzo dobre drewno snycerskie. Gnie się dość dobrze. Parzone drewno przybiera ciemniejszą, różowawą barwę; często przy parzeniu powstają ciemne plamy. Pod działaniem powietrza i światła żółknie lub szarzeje (zwłaszcza drewno wilgotne). Klei się średnio dobrze. Poleruje się i polituruje bardzo dobrze. Drewno barwione wgłębnie nadaje się do imitacji drewna egzotycznego (zwłaszcza hebanu). Daje się nasycać impregnatami lecz podczas nakładania bejcy mogą pojawiać się plamy, dlatego warto używać bejcy które szybko odparowują, czyli proces wchłaniania w drewno jest stosunkowo krótki.

Niekorowane drewno okrągłe łatwo ulega zaparzeniu. Podczas składowania często powstają smugowate plamy zielonawe lub szaroniebieskie zwłaszcza w pobliżu pęknięć.  Drewno klonu pospolitego odznacza się podobnymi cechami.

Drewno obydwu klonów na wszystkich przekrojach ma podobnie jednolity wygląd. Słój nie jest zróżnicowany na drewno wczesne i późne. Słoje są jednak wyraźnie widoczne dzięki tkance miękiszowej zgrupowanej na granicy przyrostów. Bardzo dobrze na wszystkich trzech przekrojach są widoczne promienie drzewne, wyglądające szczególnie dekoracyjnie na przekroju promieniowym; są one dość wąskie i mają małą wysokość. Różnią się jednak znacznie barwą od otaczającego drewna; kontrast barwy promieni i drewna jest znacznie większy u jaworu niż klonu pospolitego, co czyni pierwszy bardziej dekoracyjnym i pożądanym.

W meblarstwie bardzo cenione bywa drewno z zarośniętymi pączkami śpiącymi widocznymi na przekroju stycznym w postaci jakby pawiego oka; nosi ono nazwę „ptasie oczko”. W związku z małymi wymiarami materiału meblarskiego z tą cechą (oklein, deseczek) jest ono stosowane wyłącznie w drogim meblarstwie artystycznym.

Drewno obydwu klonów jest przerabiane na tarcicę i okleiny. Z tarcicy wyrabia się fryzy i półfabrykaty do wyrobu mebli. Drewno chętnie stosowane jest w stolarstwie i do wyrobu przedmiotów użytku domowego. Jest bardzo cenione do wykańczania wnętrz, na wyrobu toczone i w przemyśle zabawkarskim. Odznacza się wysoką wartością opałową. Przydatne do wyrobu węgla drzewnego, w lutnictwie – Stradivarius z drewna klonu zwyczajnego wykonywał dolne pokrywy swoich skrzypiec. Klon jest ceniony wśród gitarzystów: robi się z niego topy gitar, podstrunnice czy gryfy (zwłaszcza klon tygrysi świetnie wygląda na topie). 

 Klon w dawnej kulturze pełnił magiczną funkcję opiekuna zmarłych. Zmarli do czasu pogrzebu leżeli na tzw. ‚desce grobowej’, która była wykonana z niepomalowanej klonowej deski. Według wierzeń drewno klonu miało moc odpędzania diabła, pukając w deskę można było pomóc klonowi – stąd nawet dziś zwyczaj stosowania przez niektórych, zazwyczaj nieświadomie, ‚pukania w niemalowane drewno’.

Może warto powrócić do innej dawnej tradycji stolarskiej, w myśl której z klonu wyrabiano stoły – przy nich rodzina i goście wyciszali się, uspokajali i zażegnywano wszelkie spory i kłótnie.

Tego nam wszystkim serdecznie życzę.

 Lidka

PS. Jak tylko wpadną nam w ręce kolejne odmiany klonu, oczywiście je dodamy (w postaci zdjęć), także bądźcie czujni! 🙂

giantcypress.net

Opublikowano na by JarekO Opublikowano w z sieci | Napisz komentarz  

Japońska stolarka ale nie tylko…

Oj nie obraził bym się na mikołaja, który w paczce podrzucił by takie narzędzia…

[LINK]

Rzeczy (nie)znane o drewnie: budowa drzewa

Opublikowano na by JarekO Opublikowano w artykuły | Napisz komentarz  

Choć w naszym nowym cyklu „Rzeczy (nie)znane o drewnie” pisać będziemy właśnie o nim, to zacząć wypada, może od nudnych podstaw, takich  jak budowa drzewa.

Każde drzewo składa się z części podziemnej, czyli rozbudowanego systemu korzeniowego, który utrzymując górna część drzewa pobiera z gleby wodę i sole mineralne przesyłając je do pnia i korony. Główny trzon systemu korzeniowego zwężając się ku górze przechodzi w pień tworzący wraz z koroną nadziemną cześć drzewa, miejsce tego przejścia nazywa się szyją korzeniową.

Pień drzewa – to pionowa, na ogół wysoka bryła, której kształt zależy w dużym stopniu od czynników zewnętrznych. Drzewa rosnące samotnie mają zazwyczaj szeroko rozwinięte i nisko osadzone korony, a pnie grubsze w dolnej części.

Pień drzewa wyraźnie widoczny od podstawy aż do wierzchołka (np. u iglastych) nosi nazwę strzały, natomiast pień rozdzielający się na pewnej wysokości na kilka odnóg (u większości liściastych) nazywa się kłodą. Korona drzew jest układem rozgałęzień pnia i jest cechą charakterystyczną dla danego gatunku.

 

Ciekawostka: PIERŚNICA co to takiego?

Najprostsza metoda określenia wieku drzewa stojącego polega na zmierzeniu jego pierśnicy i odczytaniu wieku drzewa z tabeli. Pierśnica drzewa to jego średnica mierzona na wysokości piersi człowieka.  Ze względu na różnice we wzroście osób dokonujących pomiaru przyjęto,  że mierzenia pierśnicy należy dokonywać na wysokości 1,3 m od ziemi.

042. Kompendium wiedzy o drewnie: klon

Opublikowano na by JarekO Opublikowano w kompendium, video | 12 komentarzy

Odpukać w niemalowane…

Dziś czas na przepiękny klon. Postaramy się pokazać go z jak najlepszej strony (w sumie złych chyba nie ma hehe) i oczywiście powiedzieć kilka ciekawostek o nim.

Zapraszamy na film!

Rzeczy (nie)znane o drewnie… START!

Opublikowano na by JarekO Opublikowano w artykuły | Napisz komentarz  

Rzeczy dla niektórych tak oczywiste,

że niemal banalne, mogą dla innych być zupełna nowością czy ciekawostką na miarę poznania. Dlatego pomyślałam, że chcąc zaspokoić tych drugich rozpocznę cykl artykułów (bazujących na wiedzy książkowej oczywiście) związanych z poznaniem tego o czym tak często opowiadamy.

Drewno to surowiec, który otrzymujemy ze ściętych drzew i formowany przez obróbkę w różne sortymenty. Pamiętajmy –drzewo tak długo nosi  swoja nazwę jak długo nie zostanie ścięte – wtedy, po obróbce zmienia swoją nazwę na …..zapraszam na poznanie tego wdzięcznego surowca jakim jest DREWNO.